متا تگهای سئو
متا تگها بخشی از صفحهاند که بازدیدکننده نمیبیند و مرورگر و موتور جستجو میخوانند. تعدادشان زیاد است ولی تنها چند تای اول این فهرست است که روی دیده شدن صفحه اثر میگذارد؛ بقیه یا کار دیگری میکنند یا سالهاست کاری نمیکنند. ترتیب این نوشته هم بر همین اساس است.
تایتل، مهمترین رشته هر صفحه
تایتل همان چیزی است که در نتیجه جستجو بهعنوان خط آبی قابل کلیک دیده میشود و در تب مرورگر هم مینشیند. یک تایتل خوب سه کار میکند: عبارتی را که صفحه برایش نوشته شده در خودش دارد، به کسی که فهرست نتایج را نگاه میکند میگوید اینجا چه خبر است، و آنقدر کوتاه است که وسطش بریده نشود. گوگل خودش نوشته که ممکن است عنوان نمایشی را عوض کند و چیز دیگری از خود صفحه بگذارد، معمولا وقتی تایتل با محتوای صفحه نمیخواند یا فقط فهرستی از کلیدواژههاست. یعنی چپاندن کلمه در تایتل نهتنها اثر ندارد، ممکن است باعث شود همان تایتل کنار گذاشته شود.
متا دیسکریپشن: رتبه نمیآورد، کلیک میآورد
گوگل سالهاست گفته که متا دیسکریپشن معیار رتبهبندی نیست، و همانجا گفته که ممکن است از آن برای ساختن متن زیر عنوان در نتایج استفاده کند و ممکن است هم بهجایش تکهای از خود صفحه را بردارد. جمع این دو یعنی دیسکریپشن روی جایگاه شما اثر ندارد ولی روی این که از میان چند نتیجه، کدام کلیک شود اثر دارد. دیسکریپشنی که کار میکند، وعده مشخص صفحه را میدهد و از تکرار کلمههای تایتل پرهیز میکند؛ نه شعار عمومی میدهد و نه با «بهترین» و «برترین» شروع میشود، چون آن جملهها در فهرست نتایج بین ده مورد مشابه گم میشوند. اینکه کدام صفحههای سایت بیشترین سود را از این بازنویسی میبرند، در گزارش عملکرد سرچ کنسول پیداست.
متا robots و تفاوتش با فایل robots.txt
این دو را مدام با هم اشتباه میگیرند و اشتباه گرفتنشان گران تمام میشود. متا robots داخل خود صفحه است و به موتور جستجو میگوید این صفحه ایندکس بشود یا نه. فایل robots.txt در ریشه سایت است و میگوید کدام مسیرها اصلا خزیده نشوند. گوگل خودش هشدار داده که اگر مسیری را در robots.txt ببندید، دستور noindex داخل آن صفحه را هم نمیبیند، چون اصلا صفحه را باز نکرده است. نتیجهاش صفحهای است که هم بسته شده و هم ممکن است در نتایج بماند. اگر میخواهید صفحهای در نتایج نباشد، مسیرش باید باز بماند و خودش noindex بگیرد.
کانونیکال، وقتی یک محتوا چند آدرس دارد
یک محتوا معمولا از چند آدرس در دسترس است: با و بدون www، با پارامترهای فیلتر و مرتبسازی، یا نسخه چاپی همان صفحه. تگ کانونیکال به گوگل میگوید کدام یکی نسخه اصلی است. گوگل این تگ را بهعنوان یک راهنمایی در نظر میگیرد نه یک دستور، و خودش هم همین را نوشته؛ یعنی اگر بقیه سیگنالهای سایت خلافش را بگویند، ممکن است آدرس دیگری را اصلی بداند. برای فروشگاه اینترنتی این مهمترین تگ همین فهرست است، چون فیلترها بیسروصدا آدرس تازه تولید میکنند و بدون کانونیکال، صفحههای تکراری جای هم را در نتایج تنگ میکنند.
متا تگ اینماد و کدهای تایید مالکیت
دستهای از متا تگها ربطی به رتبه ندارند و فقط ثابت میکنند سایت مال شماست. برای گرفتن نماد اعتماد الکترونیکی، اینماد کدی به شما میدهد که باید در صفحه اصلی سایت بنشیند تا مالکیت تایید شود؛ سرچ کنسول هم برای تایید مالکیت یکی از راههایش همین است. اینها را در قالب سایت جای ثابتی بدهید و در فهرست تحویل پروژه بنویسید، وگرنه اولین باری که قالب عوض میشود بیصدا حذف میشوند و تازه وقتی متوجه میشوید که تاییدیه از دست رفته است.
چیزی که هنگام فرستادن لینک در پیامرسانها دیده میشود
وقتی کسی لینک صفحه شما را در واتساپ، تلگرام یا استوری میفرستد، آن پیشنمایشی که با عکس و عنوان ساخته میشود از تگهای اشتراکگذاری خود صفحه میآید. اگر این تگها نباشند، پیامرسان چیزی از صفحه برمیدارد که معمولا مناسب نیست و گاهی هم هیچ عکسی نشان نمیدهد. برای کسبوکاری که بیشتر ترافیکش از اشتراکگذاری در همین شبکهها میآید، این تگها از خیلی از کارهای سئو ملموسترند، حتی اگر روی رتبه اثری نداشته باشند.
متا کیوردز سرشناسترینشان است: گوگل رسما اعلام کرده که از آن در رتبهبندی استفاده نمیکند و این اعلام هم تازه نیست. با این حال هنوز افزونهها و قالبهای زیادی جایش را در پنل نگه داشتهاند و صاحب سایت وقت میگذارد پرش کند. همین حکم درباره چند تگ قدیمی دیگر هم صادق است که نویسنده و تاریخ و دستهبندی را در متا نگه میداشتند. پر کردنشان ضرری ندارد جز وقتی که میگیرد، و نبودشان هم هیچ چیزی را خراب نمیکند.
این تگها وقتی درستاند که هر صفحه سایت تایتل و دیسکریپشن خودش را داشته باشد و این تصمیمی است که موقع ساخت سایت گرفته میشود، نه بعدش. بقیه لایه فنی هم در سئو تکنیکال آمده و شکل کار ما در خدمات طراحی سایت و سئو.
