سئو تکنیکال

قبل از هر بحثی درباره رتبه، این سوال باید جواب بگیرد. مسیرهایی که در robots.txt بسته شده‌اند، صفحه‌هایی که ناخواسته noindex خورده‌اند، بخش‌هایی که پشت ورود کاربر پنهان‌اند و محتوایی که فقط بعد از اجرای اسکریپت روی صفحه ظاهر می‌شود، همه دلایل رایج نبودن یک صفحه در نتایج‌اند. کلاسیک‌ترین حالتش هم این است: سایت روی نسخه آزمایشی به‌کل بسته شده بود و بعد از انتشار، کسی آن تنظیم را برنگرداند. گزارش ایندکس سرچ کنسول تمام این‌ها را یک‌جا نشان می‌دهد و اولین چیزی است که باید باز شود.

یک صفحه می‌تواند از چند آدرس در دسترس باشد و هر کدام برای گوگل یک صفحه جدا حساب شود: با و بدون www، روی http و https، با و بدون اسلش پایانی، با پارامترهای فیلتر و مرتب‌سازی، و نسخه‌های چاپی. اثرش این است که اعتبار یک صفحه بین چند آدرس خرد می‌شود و هیچ‌کدام آن‌قدر قوی نمی‌شود که بالا بیاید. راه‌حل هم دو تکه است: یک شکل استاندارد انتخاب شود و بقیه شکل‌ها با ریدایرکت ۳۰۱ به آن برسند، و هر صفحه کانونیکال درست خودش را داشته باشد. روی فروشگاه‌ها این بند معمولا بزرگ‌ترین کار کل پروژه است.

هر سایتی که یک بار بازطراحی شده یا سیستمش عوض شده، دسته‌ای آدرس قدیمی دارد که هنوز در گوگل و در لینک سایت‌های دیگر زنده‌اند. اگر این آدرس‌ها ۴۰۴ بدهند، هر اعتباری که در طول سال‌ها جمع کرده‌اند از بین می‌رود؛ اگر همه‌شان یک‌جا به صفحه اصلی منتقل شوند، عملا همان اتفاق با ظاهر بهتری می‌افتد. کار درست این است که هر آدرس قدیمی به نزدیک‌ترین معادل واقعی خودش برود. زنجیره ریدایرکت هم باید کوتاه شود: آدرسی که به آدرسی می‌رود که آن هم منتقل شده، در هر پرش چیزی از دست می‌دهد. این بخش کم‌جذاب‌ترین قسمت کار است و روی سایت‌های قدیمی بیشترین بازده را دارد.

گوگل تجربه صفحه را از داده کاربران واقعی می‌سنجد، یعنی از همان کسانی که سایت شما را باز می‌کنند. برای یک سایت ایرانی این جمله بار عملی دارد: عددی که در ابزارهای آنلاین می‌بینید از سروری بیرون از ایران گرفته شده و تجربه مشتری شما نیست. جای سرور، وزن عکس‌ها و افزونه‌های انباشته‌شده، سه چیزی هستند که بیشترین اثر را دارند و ترتیب رسیدگی به آن‌ها در افزایش سرعت سایت آمده است. اینجا فقط این را اضافه کنیم که سرعت در سئو تکنیکال یک ردیف از فهرست است، نه کل فهرست، و سایتی که ایندکس نمی‌شود از سریع شدن سودی نمی‌برد.

سایت مپ فهرست آدرس‌هایی است که به گوگل تحویل می‌دهید و کارش کمک به پیدا شدن صفحه‌هاست، نه تضمین ثبت شدنشان؛ گوگل خودش هم نوشته که ثبت هیچ صفحه‌ای تضمین‌شده نیست. سایت مپی که آدرس‌های حذف‌شده و ریدایرکتی در آن مانده، بیشتر از آنکه کمک کند سردرگمی می‌سازد. ساختار داده هم چیز دیگری است: کدی که به گوگل می‌گوید این صفحه محصول است، آن یکی مقاله و آن یکی صفحه سوال و جواب. به‌تنهایی رتبه نمی‌آورد و کاری که می‌کند این است که شکل نتیجه شما در صفحه جستجو عوض شود، مثلا قیمت و موجودی کالا کنار عنوان بیاید. برای فروشگاه‌ها همین یک تفاوت روی تعداد کلیک اثر دارد.

چک‌لیست‌های سئو تکنیکال فراوان‌اند و مشکلشان کوتاهی نیست، بلندی است: صد ردیف کنار هم که همه‌شان هم‌ارزش به نظر می‌رسند. آنچه نتیجه می‌سازد ترتیب است، نه کامل بودن. سایتی که صفحه‌هایش ایندکس نمی‌شوند، از مرتب کردن ساختار داده هیچ سودی نمی‌برد. اگر می‌خواهید همین امروز خودتان شروع کنید، پنج مرحله بالا به همین ترتیب یک چک‌لیست کوتاه‌اند و تا وقتی مرحله قبلی تمام نشده، سراغ بعدی رفتن وقت تلف کردن است.

دو چیز بیشتر از بقیه عدد را جابجا می‌کنند. اول تعداد آدرس‌های سایت: بررسی یک سایت معرفی با چند صفحه، با بررسی فروشگاهی که کاتالوگ بزرگ و آدرس‌های فیلتری دارد، دو کار متفاوت است. دوم اینکه ساختار آدرس‌ها باید عوض شود یا نه؛ اگر لازم باشد، نقشه انتقال و آزمایش آن خودش بخش جداگانه‌ای از کار است. اینکه سایت روی چه سیستمی ساخته شده هم اثر دارد، چون روی بعضی سیستم‌ها اصلاح یک تنظیم کار چند دقیقه است و روی بعضی دیگر باید در کد دست برد. نکته خوب ماجرا این است که این کار پایان‌پذیر است: یک بار انجام می‌شود و بعد فقط باید حواستان باشد دوباره خراب نشود.

اندازه‌گیری همه این‌ها از سرچ کنسول شروع می‌شود. اگر ترجیح می‌دهید این بررسی را کسی انجام بدهد که هر روز کارش همین است، شکل و دامنه‌اش در خدمات سئو سایت آمده است.