طراحی سایت فروشگاه پوشاک

خریدار لباس اول با چشم انتخاب می‌کند. عکس را می‌بیند، رنگ را می‌پسندد و تا اینجا کارش با ویترین مغازه فرقی ندارد. فرق از جایی شروع می‌شود که باید سایز را انتخاب کند: در یک فروشگاه آنلاین لباس کسی کنار او نایستاده که بگوید این مدل کوچک‌تر از اندازه معمول است. همان یک انتخاب تعیین می‌کند که این فروش تا هفته بعد سر جایش می‌ماند یا لباس برمی‌گردد و شما هم هزینه ارسال را داده‌اید هم دوباره همان لباس را در انبار دارید.

برای همین در طراحی سایت پوشاک، صفحه یک لباس کار بیشتری از صفحه یک کالای معمولی دارد. باید همان چیزهایی را نشان بدهد که خریدار اگر لباس در دستش بود خودش نگاه می‌کرد: اندازه‌ها، جنس پارچه، رنگ واقعی، و اینکه اگر اندازه نبود تکلیف چیست. اگر امروز در اینستاگرام می‌فروشید، سایت جای آن را نمی‌گیرد و کاری می‌کند که آنجا نمی‌شود: هر لباس صفحه خودش را دارد، سایز و موجودی رویش است و مشتری همان‌جا سفارش می‌دهد.

سبد خرید، ورود مشتری با پیامک، درگاه پرداخت و پیگیری سفارش در هر فروشگاه اینترنتی یکی است و فرقی نمی‌کند لباس می‌فروشید یا چیز دیگری؛ این‌ها در طراحی سایت فروشگاهی یکی‌یکی توضیح داده شده‌اند. بقیه این صفحه درباره چیزی است که فقط برای پوشاک صدق می‌کند.

در سایت فروش لباس، شرایط تعویض و مرجوعی متنی نیست که بعد از خرید خوانده شود. درست همان لحظه‌ای به کار می‌آید که خریدار بین دو سایز مانده و می‌خواهد بداند اگر اشتباه انتخاب کرد چه می‌شود. اگر جواب این سوال روی همان صفحه نباشد، خریدار باید بگردد یا زنگ بزند، و هر تماسی که فقط برای شرایط تعویض گرفته می‌شود وقت خود شما را هم می‌گیرد.

خود شرایط را شما تعیین می‌کنید: مهلت، وضعیتی که لباس باید در آن برگردد، و اینکه هزینه ارسال برگشت با کیست. کاری که سایت انجام می‌دهد این است که همان تصمیم شما جایی دیده شود که خریدار دنبالش می‌گردد: خلاصه‌اش کنار دکمه خرید، متن کاملش در یک صفحه ثابت، و یک بار هم در مرحله آخر پرداخت. متن هم با همان کلماتی نوشته می‌شود که پشت تلفن به مشتری می‌گویید، نه با زبان قرارداد.

هر سه شکل بالا تصمیم‌هایی هستند که موقع ساخت کاتالوگ گرفته می‌شوند و بعد از پر شدن کاتالوگ عوض کردنشان آسان نیست. طراحی سایت اختصاصی همین است: کاتالوگ و صفحه محصول و پنل به شکل همان کالایی ساخته می‌شود که می‌فروشید.